the noises in the back of my head

apríl 08, 2009

Ég kýs ekki, hef ekki kosið og mun ekki kjósa. Mér finnst það nokkuð kjánalegt að 200.000 fífl geti kosið 63 fífl sem eiga að taka ákvarðanir fyrir mig um mitt eigið líf, mínar eignir og minn líkama. Sjálfræði er málið, ekki lýðræði. Enn síður líst mér á hið svokallaða beina lýðræði sem er eitt af þessum orðum sem vinstrigrænir og samfokkarar nota mikið ásamt kynjuðu einhverju, léttlestum og samræðustjórnfokki.

Ég fyllist ógeði, fyrirlitningu, vantrú á mankynið og miklum aulahrolli að hafa það yfirvofandi að moggabloggarar og huglausi/nafnlausi/vitlausi eyjuherinn muni í stað þessara 63 aula geta tekið beinar ákvarðanir um mitt eigið líf, eignir og líkama. Og að moggabloggarar og huglausi/nafnlausi/vitlausi eyjuherinn geti farið að krukka í stjórnarskránni hvenær sem vindáttin breytist.

Bandaríkjamenn höfðu einhverja mestu hugsuði sinna tíma til að semja stjórnarskrá. Og hún hefur staðist nokkuð vel tímans tönn. Beina lýðræðislega og faglega nýja íslenska stjórnarskráin verður skrifuð í hástöfum með mikið af upphrópunarmerkjum, rétt til að undirstrika að hún sé skrifuð af geðsjúklingi sem er að öskra á mann. Það verður meira en nóg af stafsetningarvillum til að undirstrika alþýðleikann og áunna lesblindu höfunda. Í öðrum löndum hafa menn látið lífið til að tryggja málfrelsi og jafnan rétt fyrir lögum. Íslenska afbrigðið mun tryggja öllum frítt í sund, ákvæði verður um fisk í stjórnarskrá, Egill Helgason mun njóta góðs af ákvæði um ríkislaun bloggara, Bubbi Morthens mun njóta endalausra stefgjalda vegna ákvæðis um að þjóðsöngur landsins verði eitthvað eftir hann.

Ætli Ástralía eða Nýja Sjáland séu nógu langt í burtu til að sleppa frá þessu?

mars 18, 2009

Það sem fer hvað mest í taugarnar á mér í fari nútímalegra (lesist: gamlir kommadrullusokkar sem vilja láta hrunda hugmyndafræði sína virka eitthvað relevant) vinstrimanna er þetta tungumál sem þeir tala. Ný orð eru fundin yfir gamla hluti. Allt í einu breyttust gamlir Stalín-Trotskí-Marx-Lenínískir Títóistar í yfirlýsta femínista. Strætóar urðu allt í einu að léttlestum. Hver er munurinn á forvali og prófkjöri? Er forval svona létt, nútímavænt og umhverfisvænt? Af hverju er Jón Bjarnason með pottlok Emils í Kattholti á myndum? Af hverju heitir Nallinn núna Félagsleg Alþjóðahyggja? Hver fór að kalla baðvaska handlaugar?

Hvað í andskotanum er kynjað eitthvað? Stóðu þessir vitleysingjar að frekjugangi og látum á Austurvelli til að gera stjórnarskránna enn verri og koma með yfirlýsingu um kynjað eitthvað? Hefur einhver heyrt minnst á að eitthvað sé kynjað áður? Ekki ég. Núna hef ég prófað orðið kynjað fyrir framan önnur orð og það hljómar asnalega. Dæmi: Kynjað Rassgat, Kynjaðar Rasskynnar, Kynjuð skýrsla, Kynjuð kynfæri, Kynjuð Kynjafræði. Þetta hljómar ekkert eins og íslenska. Það var nú munur þegar vinstrimenn voru með allskonar væðingar á heilanum.

mars 16, 2009

febrúar 26, 2009

Conan O'Brien er hættur með Late Night. Hinn óborganlega leiðinlegi maður Jimmy Fallon mun taka við þeim þætti. Conan mun taka við Tonight Show og Jay Leno mun fá nýjan þátt.

Til að fullkomna óréttlæti heimsins mun Skjár einn taka sig til og hefja loksins aftur sýningar á Late Night, hætta með Tonight Show og kaupa nýja Leno. Til að fullkomna þrennuna ættu þeir að reyna kaup á gömlum spaugstofuþáttum til að metta kvölddagskránna af rusli.

febrúar 24, 2009

Þegar hið opinbera fer að ausa skattpeningum í svokölluð nýsköpunarsprotafyrirtæki er um að gera að vera með alla anga úti og ná sem mestu út úr flippinu. Dettur mér helst í hug að sameina þá gamla tíma og nýja hvað varðar atvinnuuppbyggingu í huga stjórnmálamanna. Myndi ég stofna líftæknifyrirtæki sem myndi vinna markvisst að því að hanna loðfiska þ.e. fiska með loðfeld. Þegar afraksturinn færi að koma í ljós mætti hefja eldi á loðfiskum og nýta hann bæði til manneldis og til að búa til loðkápur.

Algjörlega sjálfbært auðvitað. En samt ekki fjárhagslega sjálfbært, það væri gegn hugsjóninni um að vera á ríkisspena úr sjóðum nýsköpunar, sprota og atvinnuuppbyggingu á landsbyggðinni.

Loðfiskarnir verða síðan hannaðir þannig að um algjöra plágu mun verða um að ræða þegar þeir "sleppa" út í náttúruna. Þá mun hið opinbera greiða þriðja nýsköpunarsprotafyrirtækinu mínu háar upphæðir fyrir meindýravarnir.

Síðan er bara að finna einhverjar vitlausar kellingar til að fronta starfsemina og þá standa allir sjóðir manni galopnir.

febrúar 20, 2009

febrúar 09, 2009

febrúar 06, 2009

Einhver hálfviti í ríkisstjórn vill að þeir sem hafa fengið arðgreiðslur á síðustu árum skili til baka "ránsfengnum". Andskotans hálfviti er þessi maður.
Almenningur er sennilega búinn að eyða arðinum í flatskjái og fellihýsi eða endurfjárfesti og tapaði því. Ef einhver hefur haft vit á því að bjarga arðgreiðslum sínum í skjól til útlanda, skjól frá svona hálfvitum sem eru á þingi ber að fagna því. Ég sé ekki alveg hvernig þetta er ránsfengur.

Hins vegar er klárt mál að þessi vinstrigræni hálfviti stendur í umtalsverðum þjófnaði í hverjum mánuði. Allar hans tekjur eru þýfi sem er gert upptækt af almenningi. Það væri því réttast að henda svona hyski úr landi, helst rétt út fyrir 200 sjómílur og ekki hleypa þeim inn fyrir landhelgi fyrr en glæpahyskið á alþingi hefur skilað til baka því sem það hefur stolið af almenningi í landinu, ekki aðeins þeim tekjum sem hyskið hefur haft með ýmsum bitlingum heldur líka greiði þeir til baka þanna gríðarlega skaða sem stjórnmálamenn yfir höfuð valda hagkerfinu.

Það er nokkuð fyndið að anarkó-hipparnir kröfðust um stjórnvaldsaðgerðir. Einhverjar óskilgreindar aðgerðir til að allt reddaðist. Einmitt það sem við þurfum, meira ríkisvald. En anarkó-hipparnir afneita hlutlægum veruleika, lifa í einhverjum draumaheimi og vilja ekki viðurkenna að vandamálið sé ríkið. Það skiptir ekki máli hverjir stjórna því, hálfvitar munu alltaf gefa kost á sér í þessi störf. Aðeins hálfvitar vilja vinna við það að ráðskast með annað fólk óumbeðnir. Þingmaður er alltaf þingmaður, alveg sama úr hvaða flokki hann kemur. Ef menn væru hæfir í önnur verk væru þeir væntanlega ekki að gefa kost á sér í vinnu í endaþarmi mögulegra starfa.

febrúar 03, 2009

Berlín:

Ég þrefaldaði fjölda H&M búða sem ég hef komið í á ævinni. Helvítis Svíarnir ættu að hundskast til að koma baraðstöðu upp í þessum búðum. Í sænsku herradeildinni mátti finna bleika pólóboli og gular peysur til að binda um herðarnar í stíl. Þar mátti einnig finna mikið úrval skartgripa fyrir sænska karlmenn.

Ég fór í 8000fm raftækjaverslun. Hver hæð var á við eina Elko búð. Þar keypti ég minniskort í símann minn (2gb micro sd á 5 evrur og 8gb á 25). Þar með er ég kominn með þolanlegan mp3 spilara. Á tónlistarhæðinni voru vínyl rekkar á við allt vínyl úrval Íslands. Helvítis kreppan og allt það gerði það að verkum að plöturnar voru nánast á pari við Ísland. Keypti því bara endurútgáfu af Velvet Underground & Nico. Samt gaman að leika sér með bananalímmiðann.

Ég át Thüringen pulsu og skolaði niður með líterskönnu af bjór. Daginn eftir át ég næstum heilan gölt með súrkáli. Reyndar skanka af heilum gelti en kjötmagn á skanka þýskra galta er sennilega jafn mikið og af heilum íslenskum gelti.

Við Tóta gerðum okkur ferð í Litlu Istanbúl. Tóta hafði kvartað undan skorti af innflytjendum í búðum í kringum þar sem við gistum og fórum. Þarna fékk hún nóg af allra þjóða kvikindum. Á u-bahn stöðinni voru mér víst boðin vímuefni. Ég hef sennilega talið sölumanninn hafa verið betlara og því ekki tekið eftir honum.

Austur Berlín hafði margar glæsilegar alþýðuhallir. Breiðholtið má skammast sín fyrir sínar alþýðuhallir í samanburði.

Berlínskar götur fylgja ekkert endilega þeirri rökréttu númeraröðun að öðrum megin séu oddatölur og hinum megin sléttar sem hækka eftir því sem ofar dregur. Þvert á móti byrjar runan öðrum megin alveg út í enda og heldur síðan áfram hinum megin til baka.

Ég hafði mikið reynt að redda korti af Berlín á gps símann minn. Náði því en minnisleysi símans kom í veg fyrir að kort væri sett inn. Fikta síðan í símanum á sunnudaginn og komst að því að Berlínarkort er þegar inni. Og líka Parísarkort sem hefði komið sér vel í fyrra.

Ég dró Tótu með mér á listasafn að skoða sýningu sem var í tilefni 60 ára afmæli vínylsins. Hélt að sýningin snerist um list & vínyl þ.e. plötuumslög. Nei, alls ekki. Sýningin var um listamenn sem flippa á vínyl. Þ.e. tóku eitthvað flipp upp og gáfu út á plötu. Samt allt í lagi. Glass, Steve Reich, Cage og VU. Meira að segja fór töluvert mikið pláss undir Dieter Roth. Ég hafði alltaf haldið að hann væri frægur á Íslandi (og aðeins hér) fyrir að vera útlendingur sem artífartast eitthvað hér frekar en í útlöndum en hann er greinilega merkilegur í Þýskalandi fyrir að flippa eitthvað inn á plötur.

Þjóðernisstoltið blossaði upp þegar við villtumst inn á útimarkað þar sem Ópal og Tópas mátti finna á einum bás. Reyndar gamla lúkkið á pökkunum.

Þýskukunnátta mín er mun betri en Tótu. Hún var byrjuð að geta hikstað upp Danke á flugvellinum á leið heim (í byrjun þakkaði hún fyrir á íslensku) á meðan ég gat haldið uppi heilu samræðunum við starfsmenn Burger King á þýsku. Hún hefur þó stúdentspróf í þýsku í hendi en ég verzlunarpróf og tvö föll. Það borgar sig greinilega ekki að leggja málfræðilykilinn á minnið.

Við skelltum okkur á tónleika með frönsku garage sveitinni Les Terribles. Samt fyrir algjöra tilviljun.

Þjóðverjar virðast ekki hafa lært mikið af tilraunum sínum með nasisma og kommúnisma. Reykingar voru bannaðar alls staðar í flugstöðinni. Hins vegar virðast þeir þó framar Íslendingum á þessu sviði hvað varðar bari. Nasisminn er víðsfjarri þar og getur fólk reykt þar.

maí 05, 2009